The History of Wat Asokaram
History of Wat Asokaram
Wat Asokaram is situated on land known as “Na Mae Khao.” The landowners, Mrs. Kinghong and Mr. Sumet Kraikarn, donated approximately 53 rai of land for the construction of the temple in 1954.
In 1955, a monastic residence was established for the first time. Phra Khru Baidika That was appointed to oversee the residence, together with five other disciple monks. At the time of its founding, the monastery was home to a total of six monks.
Than Por Lee established the monastic residence with a strong emphasis on the practice of dhutanga ascetic disciplines. This vision was inspired by a spiritual insight in which he perceived the area to be a sacred site containing relics of the Buddha.
The temple was named Wat Asokaram because Than Por Lee wished it to serve as a memorial to Emperor Ashoka the Great, the Indian ruler renowned for spreading Buddhism throughout Asia, particularly to Thailand. He first conceived the name while residing in Sarnath, near Varanasi, India.
After the royal cremation ceremony of Somdet Phra Sangharaja had been completed in 1955, Than Por Lee moved to reside at Wat Asokaram. During this period, he began planning the celebration of the 2,500th Buddhist Era, which was eventually held in 1957. This vision had been with him for many years, dating back to the time he left the remote forests of Pa Daen, Chiang Mai Province.
Wat Asokaram continued to develop steadily over the years. Even after Than Por Lee’s passing in 1961, the temple expanded eastward, where Visutthithamrangsi Vihara now stands. At the same time, the construction of the Dhutanga Chedi, based on Than Por Lee’s original design, was successfully completed.
The Dhutanga Chedi serves as a sacred monument enshrining relics of the Buddha and is revered by both heavenly beings and human devotees. Known as the Dhutanga Chedi, it consists of a group of thirteen chedis and remains one of the most important landmarks of Wat Asokaram.
Wat Asokaram continues to be a center for the practice of meditation and Buddhist contemplation, following the foundations established by Than Por Lee. His disciples and successive generations of practitioners have faithfully preserved these teachings to the present day. In particular, the practice of Ānāpānasati (mindfulness of breathing) remains a central meditation method, providing a practical and accessible path for those interested in developing concentration, mindfulness, and insight according to the Buddhist tradition.
The Name “Asokaram”
จากหมายเหตุที่ท่านพ่อได้ปรารภไว้ในหนังสือชีวประวัติของท่าน
ความว่า การตั้งชื่อวัดอโศการามนี้ มิใช่ได้คิดขึ้น ในคราวที่ตั้งได้คิดชื่อนี้ขึ้น ตั้งแต่ปีจำพรรษาอยู่ที่ตำบลสารนารถ เมืองพาราณสี ได้เอานามของท่านผู้มีคุณวุฒิ เป็นฉายาลักษณ์ของผู้ทรงคุณ ฉะนั้นจึงได้สร้างพระรูปนี้ขึ้นประกอบในนามของวัด เพื่อเป็นสวัสดิมงคลสืบต่อไป แต่ที่จริงชื่อวัดอันนี้ สมเด็จพระมหาวีรวงศ์เคยรับสั่งเล่าให้ฟัง อันเป็นสิ่งที่น่ากลัวจะไม่สำเร็จในงานอันนั้น แต่ถึงอย่างนั้นก็ได้ทำรายงานยืน ไปตามระเบียบการคณะสงฆ์ ก็ไม่มีท่านสังฆมนตรีองค์ใดองค์หนึ่งคัดค้าน ว่าไม่เหมาะสม เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็พอใจ